Aktualności

Ilustracja:

Masaccio Trójca Święta, ok. 1425,
fresk, 667 × 317 cm,
Santa Maria Novella, Florencja

To słynny obraz włoskiego malarza, otwierający dzisiaj wszystkie podręczniki o malarstwie renesansowym poprzez niezwykłą kompozycję, w której po raz pierwszy zastosowano w malarstwie poprawny wykres perspektywy linearnej.

Zabieg ten powoduje niezwykłą iluzję – stojąc przed malowidłem, można odnieść wrażenie, że za postaciami fundatorów - rodziny Lanzi, otwiera się głęboka kaplica z monumentalnymi postaciami świętych: Trójcą Świętą, Marią i św. Janem.

Dwoje członków rodziny Lanzich klęczy na pierwszym planie przed wielką i głęboką niszą, w której Bóg Ojciec podtrzymuje ciało Chrystusa na krzyżu, a unosi się nad nimi gołębica symbolizująca Ducha Świętego. 

Ten typ przedstawienia Trójcy Świętej nosi w ikonografii chrześcijańskiej nazwę Tronu Łaski.

U dołu fresku, poniżej klęczących donatorów znajduje się natomiast sarkofag ze szkieletem i swoiste memento mori: „Byłem kiedyś tym, czym ty jesteś, a tym czym jestem, kiedyś ty będziesz”